پيامبران ادم هاي ثروتمندي بوده اند

شايد تصور اينكه بيشتر پيامبران از خانواده هايي ثروتمند بوده اند كمي مشكل باشد چرا كه همگان باور دارند اين افراد مردم را به ساده زيستي دعوت مي كرده اند . البته درست است انان واقعا انسانها را به سمت راستي و درستي و ساده زيستي رهنمون مي شده اند همانگونه كه بودا ،زرتشت ، كنفسيوس و لائوتزر اينگونه كردند . اما با وجود شباهت هاي زياد بين اين ادم ها و با اين شباهت كه همه انان ادم هايي از طبقه اشراف بوده اند ولي شيوه نگاه انان به دنيا فرق داشته است . زرتشت فرزند يك مغ و از طبقات بالاي جامعه بود كه ترك تجملات كرد و انسان ها را به معنويت البته معنويتي كه تارك دنيا شدن را قبول ندارد دعوت كرد . ولي بودا و كنفسيوس اينگونه نبودند چرا كه انان ثروتمند زادگاني بودند كه رستگاري را در پشت كردن به دنيا تعريف مي كردند .

درباره ماني

هنوز پادشاهان ساساني بر اريكه قدرت تكيه داشتند كه مردي از سرزمين بابل برخاست و خود را پيامبري تازه ناميد . ماني البته كار اساني را انتخاب نكرده بود چرا كه موبدان و هيربدان اجازه پيشي گرفتن او بر دين زرتشت را نمي دادند . البته خود ماني مدعي بود كه ايين تازه خود را بر مبناي اين دين استوار كرده اما رهبران مذهبي ان زمان اين را بر نمي تافتند . اما كم كم ماني در دل مردم جا باز كرد و كتاب ارژنگش كه طرفداران فراواني داشت را عرضه كرد . ولي طرفدارپيدا كردن او نه تنها سر پادشاه ساساني را بر باد داد بلكه خود او را نيز به كام مرگ كشيد . مي گويند موبدان كه زمينه مرگ ماني را فراهم كرده بودند سبب شدند تا سر او از تن جدا شده و بدن بي جانش  پر از كاه شود و براي عبرت سايران به دروازه شهر اويخته شود .... اين بود سرانجام ماني

ايا مي دانيد (2)

ايا مي دانيد كه در زمان ساسانيان شاهزاده هاي ايراني براي تفريح به شكار عرب ها مي رفته اند ؟

ايا مي دانيد شاهپور ذوالاكتاف پادشاه ساساني به سبب انكه عده زيادي از تازيان را دستگير كرده  و  با سوراخ كردن كتف هاي  انان و گذراندن ريسمان از اين سوراخ ها به اين لقب دست يافته است؟

ايا مي دانيد خانواده در دوره ساساني به پنج شكل تشكيل مي شده و دختري را كه با اجازه پدر و مادر به

خانه بخت مي رفته" پادشاه زن" و دختري را كه بدون اجازه اين كار را انجام ميداده "خود سر زن" مي ناميدند ؟

پارسي بنويسيم (8)

به جاي مضطرب بنويسيم پريشان ،ژوليده ،اشفته /  به جاي مطيع بنويسيم فرمانبر ، پذيرا/  به جاي حجاري

بنويسيم سنگ تراشي / به جاي وليمه بنويسيم مهماني ،سور / به جاي هدف بنويسيم اماج ،نشانه ،تموك /

به جاي ماتم بنويسيم سوگ /

جشن هاي باستاني ايران زمين (1)

 

 

جشن ابريزان :

در ايران باستان روز سي ام بهمن ماه روز ويژه اي بوده ست . در اين روز مردمان ايران زمين دور هم جمع شده و با ريختن اب بر سر و روي هم اين روز را گرامي مي داشته اند . گفته مي شود در اين روز "پيروز " نياي انوشيروان كه كشورش با خشكسالي روبه رو بوده است به نيايش برخاسته و انبارهاي غله را به روي تمام مردم كشور گشوده است ودرست پس از پايان نيايش و در راه بازگشت به قصر باران باريده است . از ان روز به بعد ايرانيان هر سال اين روز را جشن گرفته و بر سر و روي هم اب مي پاشيدند . هم اكنون زرتشتيان ميهن دوست اين ايين را بر پا مي دارند .