شايد كمتر كسي بداند كه  منبع اصلي نگارش شاهنامه نوشته هاي پيشينيان است كه در غالب خداينامه ها به وصف پهلواني هاي ايرانيان در سال هاي دور پرداخته است . در زمان خلافت اعراب بر ايران بود كه روزبه (ابن مقفع )دانشمند كشورمان كه به دارالخلافه رفته بود همه خداينامه ها را جمع كرد و به زبان تازي نگاشت تا از گزند تجاوز كاران در امان باشد .آن گاه فردوسي در قرن چهارم با مرور اين خداينامك ها شاهكار زبان پارسي را براي ما ايرانيان به يادگار گذاشت .