درباره واژه زمان :

اين واژه در معني هنگام ، گاه و دوره به كار مي رود چنانكه فردوسي مي گويد :

بي تو مبادا جهان يك زمان نه اورنگ شاهي و تاج كيان

و نيز گويد :
به گودرز گفت ان زمان پهلوان كز ايدر برو زود روشن روان

و اما مولوي مي گويد :
بود گبري در زمان با يزيد گفت او را يك مسلمان سعيد

و فردوسي گويد :
چو بشنيد رستم گو سرفراز بدانست كامد زمانش فراز


واژه زمان در زبان پهلوي zamanو در اوستايي zarvanگفته مي شود . تازيان نيز از همين واژه استفاده مي كنند كه ان را از ارامي ها گرفته اند . البته خود ارامي ها نيز واژه زمان را از پهلوي و اوستايي گرفته اند .